ترجمه آيات ما شما را در زمين جاى داديم و در آنجا براى شما وسائل زندگى قرار داديم ولى سپاسى كه مىداريد اندك است ( 10 ) . شما را خلق كرديم آن گاه نقشبنديتان نموديم ، سپس به فرشتگان گفتيم كه آدم را سجده كنيد ، همه سجده كردند مگر ابليس كه از سجده كنندگان نبود ( 11 ) . خداوند فرمود چه چيز مانع تو شد كه وقتى به تو فرمان دادم سجده نكردى ؟ گفت من از او بهترم ، مرا از آتش آفريده اى و او را از گل خلق كرده اى ( 12 ) . فرمود از آسمان فرود شو كه در اينجا بزرگى و نخوت كردن حق تو نيست ، برون شو كه تو از حقيرانى ( 13 ) . گفت : مرا تا روزى كه برانگيخته مىشوند مهلت ده ( 14 ) . فرمود مهلت خواهى داشت ( 15 ) . شيطان گفت كه چون تو مرا گمراه كردى من نيز بندگانت را از راه راست گمراه مىگردانم ( 16 ) . آن گاه از جلو رو و از پشت سر و از طرف راست و چپ به آنان مىتازم ، و بيشترشان را سپاسگزار نخواهى يافت ( 17 ) . گفت از آسمان بيرون شو ، مذموم و مطرود ، هر كه از آنها از تو پيروى كند جهنم را از همه شما لبريز مىكنم ( 18 ) . و اى آدم ! تو و همسرت در اين بهشت آرام گيريد و از هر جا خواستيد بخوريد و به اين درخت نزديك مشويد كه از ستمگران مىشويد ( 19 ) . شيطان وسوسه شان كرد تا عورتهايشان را كه پنهان بود بر آنان نمودار كند و گفت پروردگارتان شما را از اين درخت منع نكرد مگر از بيم اينكه دو فرشته شويد و يا جاويد گرديد ( 20 ) . و براى ايشان سوگند خورد كه من خيرخواه شمايم ( 21 ) . پس با همين فريب سقوطشان داد و چون از آن درخت خوردند عورتهايشان در نظرشان نمودار شد ، و بنا كردند از برگهاى بهشت به خودشان مىچسبانيدند و پروردگارشان به ايشان بانگ زد : مگر من از اين درخت منعتان نكردم و به شما نگفتم كه شيطان دشمن آشكار شما است ( 22 ) . گفتند : پروردگارا ما به خويشتن ستم كرديم و اگر ما را نيامرزى و رحممان نكنى از زيانكاران خواهيم بود ( 23 ) . خدا گفت ( از بهشت ) فرود آييد كه برخى با برخى ديگر مخالف و دشمنيد و زمين تا هنگام معينى جايگاه شما است ( 24 ) . خدا گفت در آنجا زندگى مىكنيد و در آنجا مىميريد و از آنجا بيرون آورده مىشويد ( 25 ) .